Thursday, 16 March 2017

നീലവിരലുകൾ

സ്വപ്നങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ
കണ്ണുകൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ...
രക്തയോട്ടമില്ലാതെ
വിളറിവെളുത്ത കണ്ണുകൾ...?
നനവൊട്ടുമുണ്ടാവില്ല അതിന്..
ചിന്തകൾ പോലും
അടിയറവു വച്ചവരുടെ
വിരലുകൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ...?
ഒഴുകാനാവാതെ
മഷിയുറഞ്ഞു പോയ
നീല വിരൽത്തുമ്പുകൾ
ഉണ്ടാവും അവർക്ക്...
എന്നിട്ടും ,
ഭ്രാന്തു പൂക്കുന്നനേരങ്ങളിൽ
അവർ വെറുതെ മൂളുന്ന
വരികളിൽ നിന്നും
മനസ്സൊഴുകാറുണ്ട്...
ജീവന്‍റെ പിടച്ചിലുള്ള
കവിത പിറക്കാറുമുണ്ട്...

Thursday, 27 October 2016

അടച്ചിട്ട മുറികൾ


അടച്ചിട്ട മുറികൾക്ക് എളുപ്പം വയസ്സാവും...
അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ,
വല്ലപ്പോഴുമെത്തുന്ന വിരുന്നുകാർക്ക്
വിരുന്നൊരുക്കുമ്പോൾ അത്
വല്ലാത്തൊരുച്ചത്തിൽ  ചുമക്കുന്നതെന്തിനാണ്....?
വരണ്ട കാറ്റിന്റെ  കീഴിൽ
നെഞ്ചു തടവി ക്കൊണ്ട് ഉറക്കമിളക്കുന്നതെന്തിനാണ്..?

പഴകിയ കലണ്ടറിന്റെ  താളുകളിൽ
നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം നെടുവീർപ്പിടുന്നുണ്ട്...
ഏതോ ഓർമ്മകളുടെ ചരടുകളിൽ
ഇത്തിരി നേരം ശ്വാസം കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നപോലെ...
പ്രാണൻ പിടഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും...

പിന്നെ എപ്പോഴാണ് ഈ മുറി
സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക്‌ തല ചായ്ച്ചു മയങ്ങിപ്പോയത്..?

പകലിന്റെ തട്ടം നിറയെ പ്രിയമുള്ളതൊക്കെയും കണിയൊരുക്കി വെക്കണം... എന്നിട്ടൊരിക്കൽ... നിന്നെ വിളിച്ചുണർത്താനെത്തുന്ന ആ പുലരിയാവണം...
ചിത്രങ്ങളിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഓരോ വരികൾക്കും നിന്‍റെ മുഖച്ഛായയാണ്...
കാട്ടുതീ... കാറ്റൊരു കളി പറഞ്ഞാൽ പോലും കത്തിപ്പടരുന്ന കരിയിലകൾ... കാട് കത്തുമ്പോൾ കനവുകൾ എവിടെപ്പോയൊളിക്കും..?
വികൃതിക്കുട്ടികളെപ്പോലെയാണ് ചില സ്വപ്നങ്ങൾ... ഉറക്കത്തിന്റെ വാലറ്റം മുറിച്ചിട്ടിട്ട് മിണ്ടാതെ ഓടിക്കളയും...
കാരണമില്ലാതെ നെഞ്ചു പിടക്കുമ്പോഴെനിക്കറിയാം... കാര്യം പറയാതൊരു കാരണം നിനക്കുള്ളിലിരുന്ന് കരയാതെ കരയുന്നുണ്ടെന്ന്...