Saturday, 17 June 2017

ആമി, നീയുംവരുന്നോ വിരസതയുടെ ചില്ലുകൂട്ടിൽ കടൽ നിറച്ചു വയ്ക്കാൻ.. സ്വർണ്ണമത്സ്യങ്ങളുടെ കൗതുകക്കണ്ണുകളിലേക്ക് വീണ്ടും കഥകളെറിഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ ?
പിന്നെ നീ ആ ഇഷ്ടത്തെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു പിടിക്കും... മുടിയിഴകളിൽ മെല്ലെ വിരലോടിച്ച് അവളെ നിനക്കേറ്റവും പ്രിയമുള്ള വയലിൻ സംഗീതമാക്കും...
ആകാശത്ത് സ്വപ്നങ്ങൾ വരച്ചിടും... പിന്നെ വിധി ഇല്ലാത്ത ചിറകുകളെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും...
നിലവിളികൾ മുറിഞ്ഞു പോവുമ്പോൾ കാലൊച്ചകൾ ഇല്ലാതെയാവുമ്പോൾ ഇടക്കെങ്കിലും തിരിഞ്ഞു നോക്കുക.. ഒരു നിഴൽ മുറിവേറ്റു വീണുകിടക്കുന്നതാവാം ചിലപ്പോൾ..
മറവിയുടെ പൊടിതട്ടിയെടുക്കുമ്പോഴൊക്കെയും മച്ചിലെ ഇരുട്ടിൽ കയ്യിൽതടയുന്നു... പുകയില കറപറ്റി തിളക്കം പോയൊരു വെറ്റിലച്ചെല്ലം...
കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലും വരച്ചിട്ട ദിനരാത്രങ്ങളിൽ കാലത്തിന്റെ കരുനീക്കങ്ങൾ... കാലാളായും കുതിരയായും നമ്മളിങ്ങനെയിങ്ങനെ... ഓരോരോ വേഷങ്ങളിൽ...
സ്നേഹത്തിന്‍റെ തന്മാത്രകൾ എത്രയേറെ വിന്യസിച്ചാലാവും സ്വപ്നങ്ങൾക്കിനി ഭാരമില്ലാതാവുക... നമ്മൾ വീണ്ടും പ്രണയത്തിലാവുക...?